Geplaatst door Azar Aghayev
Veel merken in deze branche behandelen een labrapport als een marketingmiddel voor eeuwig. Ooit kwam er een goed resultaat terug, de pdf gaat op de homepage, en daar blijft hij voor altijd staan.
Zo werkt landbouw niet.
Zwarte komijn is een natuurlijk gewas. Elk seizoen brengt andere hoeveelheden regen, andere zonnige dagen en daardoor andere bodemomstandigheden. Omdat het zaad van oogst tot oogst verandert, verandert het chemische profiel mee.
We werken met één regel waar niet over te onderhandelen valt: nieuwe oogst, nieuwe labtest
We hebben bij Eurofins met twee methodes laten testen:
HPLC: 3,02% TQ
NMR: 2,99% TQ (29.907 mg/kg)
HPLC is de gouden standaard in vloeistofchromatografie: de methode scheidt thymoquinon af en meet het via de absorptie van uv-licht op kamertemperatuur.
NMR is een eigen magnetische spectroscopiemethode van Eurofins, aangepast voor oliën, die de exacte vingerafdruk van de waterstofatomen in het molecuul bevestigt.
In de branche worden nog veel meer methodes gebruikt. Onze leverancier vertelde ons bijvoorbeeld dat een van zijn klanten een extreem goed resultaat van 4% TQ kreeg, met olie van dezelfde zaden als die van ons. De methode was GC-MS.
GC-MS klopt voor ons niet, en niet om de reden die je eerst zou denken. Terwijl wij bij het koud persen om elke graad vechten, verhit GC-MS de olie in het lab tot zo'n 250 °C om hem te verdampen voordat hij überhaupt gemeten kan worden. Thymoquinon is hittegevoelig: gepubliceerde stabiliteitsstudies laten zien dat het onder hitte flink afbreekt. Als die hitte al iets doet, zou ze de gemeten TQ dus moeten verlagen, niet verhogen.
Waar komt die 4% dan vandaan? Waarschijnlijk een scheidingsprobleem, geen hitteprobleem. Zwarte komijnolie bevat een paar nauwe chemische familieleden van thymoquinon: thymol, carvacrol, thymohydrochinon. Als een verhit monster door een methode gaat die deze stoffen niet goed scheidt, wordt een deel van dat overlappende signaal meegeteld als thymoquinon. Het getal gaat omhoog, maar niet omdat er meer thymoquinon in de fles zit. Gewoon omdat de methode het niet van zijn buren kan onderscheiden.
Hoe dan ook: zo'n resultaat laat niet zien wat er echt in de olie zit. Daarom houden we het bij HPLC en NMR. Beide werken onder gecontroleerde, gematigde omstandigheden en scheiden de stof netjes, in plaats van het monster eerst te "koken".
PS Als je kijkt naar de tekst onder het HPLC-resultaat, zie je dat deze test niet geaccrediteerd is.
Waarom is deze test niet geaccrediteerd? Accreditatie geldt niet voor een lab als geheel. Ze wordt per methode toegekend, en daarvoor moet het lab de methode formeel valideren en een onafhankelijke audit doorstaan. Dat kost tijd en geld. Geaccrediteerd zijn voor HPLC op bijvoorbeeld olijfolie betekent niet dat een lab geaccrediteerd is om thymoquinon in zwarte komijnolie te meten: andere olie, andere samenstelling, dus een andere test.
Labs laten zich meestal alleen accrediteren voor tests waar veel en constant vraag naar is. Thymoquinon in zwarte komijnolie is een piepkleine niche. Het kan goed zijn dat geen enkel commercieel lab het de moeite waard vond om die test te laten accrediteren, gewoon omdat de markt te klein is. We hebben niet zelf kunnen nagaan of welk lab dan ook een formele accreditatie heeft voor precies deze test, en we gaan ook niet beweren van wel. Wat we je wel kunnen vertellen: we hebben twee onafhankelijke methodes gebruikt in twee verschillende labs, en die liggen maar een paar tienden van een procent uit elkaar.
Zet deze pagina in je favorieten. Tot eind 2026 of begin 2027, met het rapport van de volgende oogst.
